hits

Reisebrev frå Kreta - 3

Her kjem eit nytt reisebrev frå sydenfararane som har rømt frå kulden vi nå har i Sorperoa.  Frå Olaf:

 

Nok en tur som vi ofte går. Taxi opp til fjell-landsbyen Azogires, merket og ryddet sti ned til Anidri Village og nytt i fjor, nyryddet og merket gammel eselsti som kommer ned ca. en kilometer øst for Paleochora. Med en stopp på tavernaen på den gamle nedlagte skolen oppe i Anidri, tre timer lett vandring, noe som er nok i varmen. Fortsatt 30 + og vel det på dagen. Så badestranda 3 timer og en kosestund på balkongen med kald drikke og kikkert for å følge med på skipstrafikken før middag. Mandag reiser vi østover kysten tre dager til Shora Sfakion, Loutro og Agia Roumeli. Får vurdere varmen hvor mye vi skal gå eller ta båt eller ferge.  

 

Mvh. Olaf og Solveig 

 

 

Fjelltur i flotte haustfargar

I går var det meldt fint ver utover dagen og opp til 15 grader på Høvringen.  Da vart valet vårt veldig enkelt:  Laaangt vekk frå alle skjorene i Skjorvegen - og opp til fjellet. 

 

Yr heldt ord og sola og haustvarmen vart trylla meir og meir fram utover dagen.  Nå har haustfargane sanneleg pynta opp naturen i fjellheimen.  På trimturen nordover frå Høvringen i retning Sletthøe var det eit vakkert fargeskode som gjorde turen ekstra triveleg.  Og som så mange gonger før var kvile- og snuplassen oppfor Kvannslådalsåa.  Her vart dagens lunsj innteke.  Herleg tur ! 

 

Etter turen kom sola meir og meir fram og temperaturen steig godt i solveggen inntil hytta.  Og vart ikkje batteria full-lada nå så trur eg ikkje de kan bli det...

 

Flotte haustfargar i fjellet nå - Storkuva stikk opp i midten:

 

Kvannslådalsåa - Anaripigg i midten:

 

Etter turen vart det soling inntil hyteveggen:

Teigsetra fekk sitt første haustbesøk

Da vart det omsider ein ny Teigseter-tur på meg.  Og nå hadde det faktisk gått over ein månad sidan førre tur hit. 

 

Fin haustmorgon i går - og haustfargane har også i år kome på plass i skogen.  Ragna og Ingeborg var turfølgje denne gongen. 

 

Siste budeie på Teigsetra - Anne Midtlund - sa til meg for mange år sidan at huset som er avbilda under vart kalla Vinterstugu og var den sist brukte bygningen på setra.  Men tidens tann har ikkje vore snill mot denne bygningen heller.  Skal den reddast må det nok veldig snart til ein omfattande reparasjon da også taket nå er i forfall. 

 

Vinterstugu - og fast kvileplass:

 

 

Og her er Ingeborg og Ragna på full fart nedover frå setra for n'te gong:

 

 

 

Reisebrev frå Kreta - 2

Olaf og Solveig oppheld seg framleis i sørligare breiddegrader ei stund framover.  Nytt reisebrev frå Olaf:

 

Hei i Sorperoa 

 

En av favoritt-turene vi bruker å gå når vi er her i Paleochora. Badebåten til Elafonissi, eller Kretas Maldivene som det også kalles. Vel 8 kilometer vandring tilbake til Krios. Ettersom badebåten ikke er på Elafonissi før ca. 11.30 blir det varmeste tida på dagen og denne gangen var det i varmeste laget,  tempen sto stabilt på pluss 38 grader. Noe kronglete sti blant lavasteiner, men også partier som er enkle og lette å gå og ikke store høydeforskjeller. Med en god badestopp halvveis og matpause på kappellet på Ioannis var vi framme på Krios til en kald halvliter og et bad og soling før den forhåndsbestilte taxien kom og kjørte tilbake til Paleochora. 

 

En god pensjonistdag.                  Mvh. Olaf og Solveig 

 

Rapport frå Oslo Maraton

Da vart det jammen sekundstrid mellom treningsveninnene i Oslo Maraton.  Og det også til gagns.  For sjølv om eg og Ingeborg starta i ulike puljer på 10 km og ikkje hadde kontakt med kvarandre under løpet, så vart det eit sekund i differanse mellom oss!  Ikkje til å tru.  Med tidene 1:00:23 og 1:00:24 vart det 4. og 5. plass på oss i klasse 65-69 år. 

 

Topp forhold i Oslo i går og med tusenvis av tilskodarar langs løypa.  10 km er ei nokså flat løype og slik sett lettløpt.  Eg vart likevel veldig sliten på slutten.  Kanskje har det vorte for få langturar i forkant..?  Men heiagjengane gjorde nok underverker og eg kom greitt i mål på eit anstendig vis.  Og hofta som eg har slite med i det siste, kjente eg ingen ting til under løpet.  De nye Hoka-skoa har nok gjort underverker. 

 

Vi er (som alltid) optimistiske før start: 

 

Og ved målpassering har arrangøren bilde av oss: 

 

 

Etterpå er vi slitne og glade og føler oss minst som verdsmeistrar: 

 

Her nærmar deltakarane i halvmaraton seg mål:

Reisebrev frå Kreta - 1

Dette blir litt av eit sprang.  For her går vi frå mange reisebrev frå oss i Lofoten til brev frå varme strøk på Kreta.  For Solveig og Olaf er nå i gang med sin n'te ferie her.  Første reisebrev frå Olaf kjem her:

 

Så er vi i gang igjen med nok en Kretaferie.

 

Som vanlig ble den første morrasturen som så mange ganger før opp til Vigles før morgenbad og frokost. Men det skjer stadig rydding og merking av gamle eselstier og turmuligheter i Paleochoras nærområde. I fjor ble det ryddet og merket en fin rundtur fra Olive tre cottage og oppover mot Anidri Village og kappellet Profitis Ilias. Kombinert med sykkel og den korteste versjon ble det en variert rundtur på ca. 2 timer, ca. 300 høydemeter uten de store utfordringene utenom at en må ha med drikkevann i varmen.

 

Godt med strandliv med en god bok og bading om ettermiddagen.  30 35 grader om dagen og ca. 25 i Middelhavet.

 

Har det på GG.                   Mvh. Olaf og Solveig

 

 

 

 

Oslo Maraton nærmar seg styggfort...

Da er vi attende til gamle tomter i Skjorvegen.  Og skjora har nok hatt det godt også mens vi har vore i Lofoten - for i nabo-området er det visstnok framleis nok mat å boltre seg i.  Eit sukk:  Nesten bra at hausten er her og at veranda-tida snart er over for sesongen...  

Trim blir det dårleg med de første dagane da hofta har "slått seg vrang".  Og det like før start i Oslo Maraton til helga.  Så det spørs om det blir start på meg.  Eg får ta ein dag av gongen - men det er ingen krise om eg må stå over da eg jo kan vere med som heiagjeng til Ingeborg.  For Oslo-tur blir det - uansett.  

For 2 år sidan var det to glade damer som hadde fullført i fin stil:

 

Farvel Lofoten for denne gongen

Nå er Lofoten-opphaldet historie for denne gongen - igjen.  Hurtigruta er på full fart nedover Helgeland i topp ver.  Da venter Trondheim og etter kvart Vinstra utover morgondagen.  Under bilde frå siste dagen i Lofoten. 

 

Siste finpuss må til: 

 

Mens «sjøla» koser seg på verandaen: 

 

Klare for avreise: 

 

Stopp i Justad - Vågakallen midt imot:

Siste trimtur til Skaret denne gongen

I går klarte eg ikkje stå over ein trimtur opp til Skaret.  Nydeleg haustver - akkurat passe temperatur for både trim og annan uteaktivitet. Til og med soling på verandaen vart det ein god del av. 

 

Som eg tidligare har nemnt så er det ingen merking av sti oppover hit og vidare til Kroktind.  Berre nokre vardar her og der lenger opp i steinparti der stien delvis ikkje er synleg.  Men som utdrag av turboka på Skaret under fortel så er det mange nasjonalitetar som legg turen forbi her.  Så utruleg nok så finn de fram likevel.  Og de fleste gjer nok ikkje som meg - de snur gjerne ikkje før de er på toppen av Kroktind. 

 

Her har vi signaturen vår innimellom mange nasjonalitetar: 

 

Også i går såg det slik ut i finveret ved snuplassen på Skaret:

Lofoten: Så kom austaveret igjen på besøk

Når ein nå ikkje er av det tøffe slaget så er det greitt å «stele» bilde som andre tek.  Bildet under er frå ein av turane Magnus tok når han han vore i Lofoten.  Her er han på Svarttind (også kalla Slettatind) som ligg nesten rett opp for oss i Sydalen.  Huset som vi held til er merka med raudt.  Langt bak ser vi bl.a høgaste toppen i Lofoten - Vågakallen. 

 

 

Og i dag har vi igjen fått austaver, og med det verdraget så følgjer ofte sol og varmare luft.  Iflg Yr har vi berre godver att av vårt Lofot-opphald fram til turen sørover startar f.k fredags kveld.  Så nå er det berre å nyte dagane...

 

 

Så vart det jammen ein joggetur att...

I dag måtte eg prøve ein joggetur.  Det er knappe 2 veker til 10 km i Oslo Maraton, og skal eg komme heilskinna gjennom må det også til litt jogging.  Etter at eg kom til Lofoten har det blitt kun ein joggetur.  Fram til i dag da. 

 

I går var vi bortimot heilt verfaste inne i sterk vind og regnbyar, veret freista ikkje til uteaktivitet.  I natt auka vinden til full storm i kasta iflg Svein.  Huset rista nesten. Tenk kor heldige deltakarane i Lofoten high5 var laurdag da veret dagen etter var snudd totalt på hovudet.  Snakk om ytterpunkt. 

 

Med både strekk i ryggen som ikkje vil sleppe taket og litt vondt i bihuler har det kanskje vore like greitt at det har vore nokre trimfrie dagar.  Men i efta stilna vinden ein god del og sola prøvde til og med å titte fram.  Og temperaturen var nesten sommarleg - 15.  Da drista eg meg ut på ein kort og lett joggetur.  Trygg trimtrasse innover grusvegen som går inn i marka og går forbi oss.  Litt rolig jogging vart det før eg tøygde godt ut.  Kanskje det var det som skulle til ?  

 

Veret er nå på betringens veg:

 

Rapport frå Lofoten high5

 

Arrangørane hadde hellet med seg i går. Topp haustver.  Og til og med iallfall ein gudbrandsdøl stilte opp på dette ekstremløpet.  Turid Haugen frå Fåvang - busett i Narvik - er av det meir enn tøffe slaget og hadde teke turen til Lofoten og Svolvær.  Saman med 400 andre (fullteikna) stilte ho på startstreken til fellesstart på torget i Svolvær kl 9.

 

Svein og eg var heiagjeng på slutten av løpet i går - først etter nedstigninga frå nest siste topp (Kongstind) og deretter like før de kom ned på hovedvegen frå Tjeldbergstind.  Og jammen fekk vi med oss innspurten også. 

 

Sidan alle deltakarane før start må signere på at de stiller opp på eige ansvar så forstår ein jo at her må det vere bratt - og iallfall i brattaste laget for slike pingler som meg.  Høgdeskrekk kan nok vanskeleg kombinerast med deltaking her.  For sjølv om Turid seier at ein må ha maksimal uflaks for å ramle utfor i bratthenget så trur eg at den spenninga står eg over.

 

Iflg Turid hadde ho hatt ein kjempeflott tur opp og ned fem fjelltoppar i finveret i går.  Panoramautsikt utover Lofoten.  Veldig utfordrande løype som krev sin kvinne og mann til fulle.  Godfølelsen etterpå veg likevel meir enn opp for slitet undervegs.  Og ikkje nok med det -Turid kom jammen på pallen også !!  Så vi slapp å vente lenge på henne.  Med 3.plass i dameklassen - 7 min bak vinnaren - så vanka det også pengepremie på henne.  Ho brukte 3:26 på turen.  Premieutdelinga gjekk ikkje føre seg før på kveldstid så det fekk vi ikkje med oss. 

 

Er du interessert i løpet så kan du sjølv gå inn på heimesida til arrangøren.  Lofotposten har også lagt ut mange bilde frå løpet.

 

Full fart nedover frå Kongstind:

 

  Her kjem Turid nedover:

 

  Nokre hadde mann og barn med som heiagjeng:  

 

Turid nærmar seg mål på Svolvær torg: 

 

 

Ny tur forbi Sydalsskaret

Da vart det Sydalsskaret for 3. gong på meg.  I går var det greitt nok ver sjølv om det ikkje var shortsver.  Vi gjekk denne gongen litt lenger enn sist da vi gjekk heilt opp Steindalen til tjønna i foten av Kroktind.  Sjølvsagt hadde vi med bøtter denne gongen også.  Men ikkje rare fangsten.  Det verste var at eg fekk ein ny strekk i ryggen som gjorde at eg hadde problemer med å komme meg ned att og heim.  Men med tida til hjelp så stavra eg meg ned att. 

 

Denne gongen var to franske damer alt vi trefte på turen.  De hadde vore på Kroktind.  Og i turboka på Sydalsskaret så er de siste 4-5 signeringane av utlendingar.  Det er utruleg at de finn fram opp hit utan merking - med unntak av nokre varder her og der i steinura.  Særleg heilt i starten gjennom den planta «urskogen» kan ein gå seg vill.  Men det ser ut til at de må ha veldig gode og spesifiserte reisehandbøker. 

 

Nå reiser vi snart til Svolvær for å sjå på Lofoten high5.  Blir spennande.  Fint ver i dag ? men kald austavind. 

 

Her har vi pause ved tjønna i foten av Kroktind: 

 

 

To franske damer passerte oss og er på heimtur nedover Steindalen:

 

Lofoten high5

I morgon har vi planer om å ta ein tur til Svolvær-området for å få med oss Lofoten high5 (som tilskodarar og heiagjeng):

Dette har blitt eit årleg arrangement med start og mål på torget i Svolvær.  Alle må før start signere på at de deltek på eige ansvar.  Ingen drikke-/matstasjon undervegs - deltakarane må ev sjølve etterfylle vatn frå naturlege vasskjelder.  De må også passe på at de blir registrert på kvar topp. Sekk/vest på minimum 2 kg med bl.a tørre klede/mat/drikke/og full-lada mobil-tlf må vere med.   Så dette løpet/marsjen er som du forstår ikkje for pingler !!

Som namnet og logoen seier så passerer deltakarane 5 fjelltoppar på turen.  Det er ei max grense på 400 deltakarar, og er fullteikna.  Totalt 22 km og 1.850 høgdemeter.  Høgste topp er på 621 moh (Blåtinden).  Det er også ei eigen trim- og familieklasse utan tidtaking som passerer 2 eller 3 toppar (high2 og high3). 

Frå heimesida til arrangøren Lofoten high5 Svolvær er et spektakulært toppturløp med utgangspunkt i fem fjelltopper som alle kan ses fra Svolvær torg. Utsikten fra samtlige topper er magisk uansett retning, og alle toppene kan gjennomføres uten klatreutstyr.

Så dersom planane våre ikkje blir endra så kjem det gjerne ein reportasje og bilde frå løpet i ettertid.  Følg med!  

Ny bratt-tur i Lofoten

I går allierte eg meg igjen med Svein på turen da vi tok ein eftas-/kveldstur oppover Erikdalen.  Sola hadde gøymt seg - igjen - men det var lettskya og ein utrulig god temperatur i Lofoten i går.  Austaveret hadde enda ikkje sleppt taket så vi såg nesten 20-talet til og med seint på kvelden. 

Kort avstand - men oppover er det både veldig bratt og framfor alt veldig ulendt så her kan ein iallfall ikkje sjå seg blind på lengda.  Stien er også nesten heilt borte.  Og nå trur eg det berre er att nokre få sauar og oss to som går i området.  Digre bregner (blom er lokalnamnet) dekker over mykje av det som er igjen av stien.  I fjor merka eg stien på oppovertur med plastband for lettare å komme seg nedover att etter same sti/spor.  Desse fjerna eg nå.  Ingen plast i naturen takk...  I staden så utstyrte eg meg med raudmaling som eg strauk på tre / steinar.   Og vi kom velberga heim att frå denne turen også.  

Berre så det er sagt:  I dag har vestaveret overteke kommandoen i Lofoten - igjen...  

Her ser vi området vi gjekk i - biletet teke frå verandaen: 

Veldig bratt og ulendt i Erikdalen; 

Omnen rett opp: 

Svein beundrar Sydalen ved ein nymerka stein på heimtur:

På jakt etter midnattsol

I går kveld vart det ein obligatorisk kveldstur til Brenna.  Midnattssola er igjen historie for i år - sola har for lengst gått ned i havet om natta.  Men stemninga utpå kvelden er likevel litt trolsk når sola nærmar seg havoverflata. 

 

Sola nærmar seg havoverflata:

 

 

 

Skal - skal ikkje i finveret

Skal - skal ikkje.  Valets kval.  Og eg landa på skal.  For i dag har vi eit aldeles nydeleg ver.  Veldig kaldt frå morgonen (pluss 3) - men heilt klårt og nesten vindstille.  Så da kunne eg ikkje la vere å ta ein tur i fjellet med molte i blikket - sjølv om eg denne gongen måtte gå aleine.  Eg ville jo ha mobil-tlf med så det burde vel gå greitt.  

 

Også denne gongen gjekk første etappe opp til Sydalsskaret.  Her innvilga eg meg ei kort pause og skifte av gjennomsveitte klede før eg gjekk vidare oppover.  Litt lenger enn førre tur for 4 dagar sidan da den turen fortale at i år så måtte det vel vere molte å finne også litt lenger opp.  Men det var det neimmen ikkje! 

 

Eg fekk likevel med meg det viktige:  Ein topp trimtur i eit unikt landskap.  Berre så synd at e-verket i sin tid øydela litt av naturopplevinga med sine stolper og høgspentleidningar i området. 

 

Sidan det godt som ikkje vart molteplukking så gjorde eg unna turen på 2-3 timar.  

 

 

Bileta under frå matpausa før returen - rett under fjellet Jomfruen.  Vore interessant og visst kven som har døypt denne toppen?

 

 

  Kvelden er enda ung - og veret like fint på verandaen.  Jomfruen til venstre på biletet.  Eg var på andre sida av fjellet i dag:

 

Rørvikskaret

I går hadde vi eit veldig ustabilt ver i Lofoten.  Kraftige vindkast med sol og enorme regnbyar innimellom.  Ja, til og med hagl i nokre av byane.  Men utpå dagen bestemte eg og Svein oss for å ta ein luftetur likevel.  Vi kunne jo i verste fall berre bli kliss blaute (for vinden kunne da vel aldri i verden....)  - og regn ville vi nok enkelt takle denne gongen også. 

 

Da gjekk turen opp til Rørvikskaret.  Første trimturen vår dit.  Men i «veldig» gamle dagar køyrde vi denne vegen da Lofotvegen gjekk her fram til Rørvikskar-tunnelen vart åpna for over 40 år sidan.  Bygginga tok veldig lang tid pga komplikasjonar med dårleg fjell.  Bl.a gjekk det hol tvers gjennom inne i tunnelen som måtte støypast att.  Gamlevegen er nå eit veldig populært turområde både for de lokale og for turistane.  Enkelt å parkere og start inntil E10.  Så i dag møtte vi fleire turgåarar. 

 

Vi var heldige og slapp unna regndråper - og vindkasta klarte heller ikkje å rikke oss ut av kurs.  Og turen tok oss berre i underkant av ein time. 

 

 

Her er vi på toppen av skaret og kan beundre trafikken under oss på E10 - Stormolla i bakgrunnen:

 

 

Vågakallen ruver - litt skodde driv forbi toppen:  

 

Da er vi på heimtur i motvind - og sola titta jammen fram:

 

Regnboge mot Rystadheia - bilete teke frå E10 i går:

 

  "Utsiktspunkt" rett oppfor torget i Svolvær:  Kyrkja - og øya Stormolla rett fram:

 

Høsten er kommet

Olaf har hatt fellestur til Teigkampen.  Frå Olaf:

 

Med mange andre høstarrangement, ruskevær med regn og haglebyger ble vi ikke mange på turen over Teigkamnpen.

 

Vi brukte 5 timer med rolig tempo og matpause på Skoekampsetra og Teigsetra. På Skoekampsetra er det godt drikkevatn i oppkomma som det er merket til ca. 100 meter nordom setra, men oppkomma 500 meter innom Teigsetra er ikke rensket opp eller merket til ennå. Fra Teigsetra og ned til Sletta er det en del nytt nedfall, men ikke verre enn at det er framkommelig. Og mange besøk også i Skoekampsetra, her hadde det vært en hel gjeng, tydeligvis etterkommere av de som hadde setra.  Aud Brendstuen som er lommekjent på nordsiden av Teigkampen var med som en oppkomme av historier. Snarveien opp Kleiva til Skoekampsetra er kuttet ut på kart og ikke merket p.g.a. overheng og fare for flere ras. Ellers er hele runden nå godt merket så den anbefaleles, helst en finværsdag.  

 

God tur                 Mvh. Olaf

 

 

 

 

Første trimtur i Lofoten med molte i blikket

Første trimtur i Lofoten denne gongen måtte sjølvsagt bli på utkikk etter molte.  Veret fredag var perfekt for molteplukking:  14-15 grader og overskya.  Kraftig vind natta før hadde gjort både bæra og lyngen tørr. 

 

Først den obligatoriske starten opp bratthenget før vi var oppe på Sydalsskaret og kunne få att pusten.  For da hadde vi gjort unna den tøffaste stigninga og leitinga etter gullet kunne snart starte.  Litt her og litt der - stadvis veldig bratt her også - og vipps så fekk sekkane våre litt meir tyngde etter kvart.  Turen tok ca 5 timar. 

 

Akkurat da eg skulle starte opp å plukke så stakk det til i ryggen og eg frykta med det same at dette vart den bærturen.  Men strekken var ikkje verre enn at eg klarte å truge meg til å fortsetje.  Og det får eg svi for nå i ettertid.  Men det går nok snart over... 

 

Det er verre med veret - for det er ikkje mykje å skrive heim om sjølv om temperaturen er heilt ok.  Så sola har eg godt som ikkje sett sidan eg kom hit onsdag. Det skal visstnok bli betre frå tysdag iflg Yr - og eg håper inderlig at de ikkje bommer denne gongen.  

 

Her går vi inn i bratthenget: 

 

Matpause i molteterrenget - fjelltoppen Blålyngen rett fram og Sunnlandsfjorden rett under oss:

 

 

Attende på Skaret er vi god nøgde etter bærturen - og nå venter nedstigninga til Sydalen:

Gapahuker

Da er vi ein svipptur innom Sorperoa-området igjen.  Men snart skal du også få ein kort rapport frå fjell- og moltetur i Lofoten i går.  Frå Olaf:  

 

På turområdet i nærmiljøet er det 5 gapahuker og en lavo, alle er inntegnet på Turkart Sorperoa.

 

I tillegg en i dårlig forfatning og ikke i bruk. Den ligger 50 meter nedenfor grunnmuren til badstua, ukjent opprinnelse og eier og har tydeligvis ikke vært i bruk på lenge. Bygd av solide tømmerstokker og med plankegulv, men det som er igjen av taket er råttent og i ferd med å falle ned.  Synd den ikke blir reparert og tatt vare på og kanskje flyttet til en annen plass?

 

Alle er åpne for allment bruk og i Gapahuken til Barhaug er det satt opp et pent skilt med henstilling om at disse perlene ikke blir ødelagt eller forsøplet og at det vises forsiktighet med grilling og åpen ild. Og dette gjelder for alle sammen.  

 

Mvh. Olaf

 

 

På nordovertur til Lofoten - trimtur til Vågnakken

På min nordover-tur til Lofoten i går så var det også denne gongen ein stopp like ved Bodø - på Tverrlandet.  Måtte jo få lagt inn ein trimtur - skal vite... 

 

Denne gongen vart det ein tur til eit høgdedrag/topp som heiter Vågnakken (262moh).  Flott og veldig populært område - og sjølv om toppen ikkje er høg så føler ein likevel at ein er på høgfjellet.  Turen gjekk på gode stiar og turen tok ca 1 ½ time.  Veret var også denne gongen så som så - men opphaldsver og 11-12 grader er jo greitt nok trimver. 

 

Etterpå gjekk turen over Vestfjorden med Hurtigruta.  Og nå er det Lofoten som gjeld i ca 14 dagar framover.  Det er å håpe at veret blir litt betre enn det er i dag og at eg også kan finne litt molte i fjella.  Nye rapportar kjem garantert frå Lofoten.  For veret kan vel umogleg bli så dårleg at eg ikkje våger meg ut... 

 

Det er bra med skilting i marka her også: 

 

På oppovertur mot Vågnakken - flott utsikt til alle kanter:

 

Her er vi framme ved målet:

 

Og med god utsikt til Tverrlandet og omegn:

 

Formen mot Oslo Maraton er i emning

Nå har eg og Ingeborg starta nedtellinga til 10 km i Oslo Maraton om ein knapp månad.  Joggeturane har etter kvart blitt litt hyppigare.  Det må nok også til for at vi skal komme oss heilskinna gjennom løypa. 

 

Alderen gjer sitt til at farten har dabba litt år for år.  Så for å psyke oss litt opp i forkant så har vi trylla fram ein formel på nettet med aldersjustering.  God lesing for oss!  For ei tid på ca ein time (som vi satsar på å klare) tilsvarar ei tid på litt over 40 min dersom vi hadde vore 40 år yngre!  Tenk det!  Det er eit bevis på at kroppen er i god fart nedover mot avgrunnen.  Men vi prøver etter beste evne å dra i bremsa gjennom å halde oss i aktivitet - bl.a med joggeturar.  

 

Og i går la vi inn ein ny joggetur - denne gongen i Gardvegen.  For asfaltunderlag må nok iblant til på turane for å venne seg til underlaget som ventar i Oslo.  Eg har sagt det før og gjentek det gjerne:  Den utrulig gode følelsen som kjem sigande etter ein joggetur er kjempegod betaling for ein times litt slit med høg puls.  Godfølelsen kom også denne gongen.  Og når ein etter turen også går direkte til dekka bord så kan det vel knapt bli betre.  

 

I Gardvegen er det god plass til både joggarar ---

 

--- og pilgrimar:

 

Naturstier

Frå Olaf:

Naturstien i Geilen med tema "Fugler" er mye brukt, ikke minst av Barhaug Skule i naturfag og kroppsøvingstimer.  Etter ønske fra blant annet Barhaug er vi også i gang med den planlagte naturstien i Taarudberga.  Dette er blitt mulig takket være et betydelig bidrag fra Statskog til Sorperoa Friluftsgruppe.  På bare en kilometer på sti nr. 11 fra Stormyrbakken til Storsvingen i Øldalsvegen finner vi 10 av Norges 30 viltvoksende trær og foreløpig er det kommet opp fire infotavler. 

Vil du lese mer om "Skogen vår" og furu, bjørk og or så ta deg en tur i dette gamle seterråket.  Takk også til grunneierne i Taarud og Sandheim for velvilje og grunn til tavlene.  Infotavler om flere trær er under arbeid.  

GOD OG LÆRERIK TUR I TAARUDBERGA.

«Reparasjon» på Hånåhoppet

Historia om "Hans og Hånån" som heng på oppslagstavla på Hånåhoppet, har merka tidens tann.  Så i går var Solveig utstyrt med både hammar og spiker for å skifte ut oppslaget med eit nytt.  Eg og Solvor var følgjesvenner.  Hammarslaga hennes høyrtes godt og ga gjenklang oppi Grindberga. 

 

Sommaren nærmar seg nok slutten for temperaturen har dala mange hakk sidan tropevarmen vi har hatt.  For sjølv om vi enda er godt inne i sommarmånaden august så har det kome eit umiskjenneleg haustdrag i lufta.  Og i dag tidleg viste gradestokken kun 6 grader...  

 

Her er snekkaren i full gang på Hånåhoppet:

Joggetur til Sand seter

I dag tidleg (allereie lenge før kl 10) var eg og Ingeborg i joggeaktivitet mot Sand seter.  Passeleg joggetemperatur - litt sønnavind og lettskya.  Korterma t-skjorte var midt i blinken i dag.  Og motvinden vi hadde sørover fekk vi gudskjelov litt betalt for på heimturen. 

 

Men både eg og visstnok også Ingeborg var litt i det tunge steget i dag.  M.a.o ingen lett tur - kanskje var det for tidleg på dagen for oss?  Men den gode følelsen etterpå var ikkje borte - den var der i fullt mon likevel...

 

Her har Ingeborg starta på returen ved Sand seter:

 

Nå har eg kjøpt meg nye joggesko - Hoka er visst namnet: 

Færøyene

Denne gongen har Olaf og Solveig snudd kompasspila frå sør til vest og besøkt Færøyene.  Frå Olaf:

 

Dagene på Færøyene var en opplevelse.  Landet i seg selv med vidder med grønt og saftig sauebeite, den dramatiske vestkysten ut mot Nord-Atlanteren med sine huler og grotter.

 

Utenrikspolitisk ligger Færøyene under Danmark med delvis selvstyre, de er ikke medlemmer i EU, de har eget flagg og eget språk som er vanskelig for oss å forstå, men de fleste snakker både engelsk og norsk/dansk. Og Færøyingene selv, her er det nok fortsatt mye vikingblod i årene med tiltakslyst og patriotisme for sitt land. Levevilkåra er barske, her må alle "stå på", arbeidsledighet er oppgitt til 0.2 %. Fiske, fangst av grindhval og sauehold er livsgrunnlaget og de lever av naturen på naturens premisser og må ta vare på den. Veinettet er godt utbygd, de fleste spredte bosetninger har veiforbindelse og en ny undersjøisk tunnel på vel 11 km er under bygging. Og det er beundringsverdig at noen øyer i Nord-Atlanteren med vel 50 000 innbyggere har eget flyselskap, Atlantic Airways med tre nye airbuss 320 fly og to helikoptre.

 

Etter noen uforglemmelige dager her må vi bare ønske dette folket lykke til i framtida med å bevare sitt land og samfunn.  

 

Mvh. Olaf og Solveig

 

 

 

 

 

 

 

Teigsetra for n'te gong

Da er snart Peer-Gynt-feiringa over.  Mange tilreisande og mange lokale har fått med seg både spelet og mange andre kulturinnslag som har stått i kø desse dagane.  I dag er det finale med bl.a høgfjellskonsert på Kvamsfjellet.  Det er mange frøningar som under stemnet har vore høg-aktive både som hjelparar og publikum.  Og som snart kan puste ut....  Til neste år blir det visstnok ein ny Peer ein kan oppleve også. 

 

Eg var på mitt faste «kulturinnslag» i går da Teigsetra fekk besøk for n'te gong.  Denne gongen saman med Ragna.  Her oppe kan ein i fred og ro la tankane vandre bakover i tid og utan aktørar likevel sjå for seg livet som gjekk føre seg her for mange år sidan.  Kanskje kom også ein Peer på besøk??  Kven veit?? 

 

Og stien og Øla fortalte sitt tydelige språk om at det har kome mange mm med regn det siste døgnet.  Det danna seg bekk i stien fleire stader.

 

Det sildra og rant nedover stien:

 

 

 

Gråknatten

I går var det på nytt Høvringen som var utgangspunktet for dagens trimtur.  Og kompassnåla peikte på sedvanlig vis nordover også denne gongen.  Men nå kom eg meg heilt opp på Gråknatten (1.369 moh).  Det er faktisk 9 år sidan førre gongen eg var der.  Og det til tross for at det er veldig greitt å gå til toppen på stort sett mjuk og god sti - og det er heller ikkje avskrekkande stigning på slutten. 

 

Totalt brukte vi 3 timar på turen inkl ei god pause ved varden.  Været var greitt nok sommarver - men likevel langt unna tropevarmen som vi hadde her tidligare i sommar.

 

Toppen og varden nærmar seg - Jetta til venstre - og Storkuva og Veslekuva rett fram:

 

Og Svein er klar for å starta på returen:

Tur til Bispberget

Tove var i Skjåk i helga.  Og det var ikkje berre trekkspel og gammaldans som stod på agendaen hennes må du tru.  Innimellom fekk ho visst lufta seg så det held.  Turen til Bispberget oppfor Bismo sørga for det.  Brattheng og veldig luftig på oppoverturen til toppen.  Men turen nedover att på andre sida var visst berre fryd og gammen. 

Nå i ettertid tenker ho attende på at det jo var ein veldig fin 4-timars tur. 

Her er Tove i bratthenget: 

På toppen ikkje noko å klage på utsikta: 

 

Turruta såg nok slik ut:  

Les mer i arkivet » September 2018 » August 2018 » Juli 2018
Reidun Magny Solberg

Reidun Magny Solberg

68, Nord-Fron

Kategorier

Arkiv

Siste innlegg

Siste kommentarer

Lenker