hits

Midtsommar i Lofoten

Sankt Hans i går.  Også i Lofoten.  Sjølv om vi nå har midtsommar og like lyst døgnet rundt så er det lite som minnar om midtsommar her.  Kulde og nedbør og vind vil ingen ende ta i Lofoten denne sommaren ser det ut til.  Veret har fortsett etter same lest - visstnok dag etter dag og veke etter veke.  Sjeldan har Yr-kartet vorte studert så inngåande som nå.  Og aldri har Yr vore så bastant og fått så rett på sine langtidsvarslar:  Vestaver og regn og kaldt.  Bittelitt solgløtt innimellom lura nok lofotværingane til å tru at ville det snu.  

Men utstyrt med ull- og regnklede truga vi oss likevel ut på ein trim- og luftetur på midtsommar-kvelden.  Fan ta veret..!  Sveitte og klamme kom vi oss likevel oppover henget og opp på fjellet.  Og jammen møtte vi to italienarar på nedovertur - ikkje til å tru!!  Oppe på fjellet vart det først kleskifte.  Så titta vi oss også litt rundt etter molteblomar sjølv om vi rekna med at det umogleg kan bli molte ut av dette langvarige veret.  Kraftig vind og regn har nok sørga for det. 

Heim att kom vi denne gongen også.  Og nå smakte det iallfall ekstra godt med ein varm dusj og tørre klede.  Da var Sankt Hans over.  Og så går vi mot vinteren - igjen...

Her var det friskt: 

 

Fire damer kosa seg lenge og vel i Gapahuken i dag

Solvor fyller år på sjølvaste sankt-hans, og da var det meir enn naturleg at damene som var på heimlege trakter ordna opp med litt feiring av henne på dagen.  Allereie kl 10 var visst damene på plass med kaffe og kake i Grindberga.  Og som vi ser så var det SOL. 

Margrethe og Ragna omkransar gebursdagsbarnet utanfor huken (Tove var fotograf):

Hustrige og regnfulle Lofoten

I dag viser ikkje Lofoten seg fram frå nokon god side.  Kaldt (8) og regn frista ikkje til uteaktivitet.  Det er jo likevel greitt nok for oss som veit kor flott det kan vere her.  Men eg tenker på de stakkars turistane som kanskje er her den eine gongen i livet og opplever dette veret.  Stakkars !! 

 

Trassen min slo kraftig til utover eftan.  For eg beilla meg godt inn og bestemte meg likevel for ein kort trimtur innover marka.  Og det er rart dette:  Uttrykket det finnes ikkje dårleg ver - berre dårlege klede stemte iallfall litt i dag også.  Sjølv om eg ikkje akkurat vil skryte av turen så fekk eg litt fart på pulsen og massevis av frisk luft.  Og etterpå kjente eg meg litt lettare til sinns og ikkje lenger like versjuk. 

 

Nå vil vi ha sol !!  Men iflg Yr så sitt det ønsket veldig langt inne de første dagane iallfall.  Uff og uff...

 

Slik så det ut utanfor hos oss i dag:

 

Snuplassen inni marka - rett under ruvande Omnen:

Så er det Lofoten - igjen ----

Nå er eg på plass i Lofoten att - som eg var både i fjor og åra før det.  Etter reise med tog og hurtigrute kom eg omsider fram til Lofoten og Stamsund i går kveld.  Da var det att berre ein liten svipptur med bil til Sydalen. 

Og i kveld måtte eg sjølvsagt prøve om eg ville klare å få litt fart på pulsen etter turen.  Overskya og litt regn og ingen sommartemperatur i dag - slik veret for ein stor del har vore her så langt i sommar.  Men heller ikkje i Lofoten er veret nokon stengt bom for ein trimtur.  Så første turen min gjekk også dette året til Skaret. Bratt - men kort tur.  Og pulsen fekk som venta veldig god fart på seg. 

Da er det berre å vente på mykje regn som Yr har lova oss i morgon.

På Skaret i litt regn og med utsikt ned til Sydalen:

Før overfarten til Lofoten...

Trimbloggen kan bli i kjedeligaste laget for nokre.  Det forstår eg godt.  Men den vil nok likevel framover bli etter same lest som den alltid har vore.  Ingen revolusjon på gang her - nei...

 

Over til Lofoten - eller nesten Lofoten:  For i går hadde eg ein lang stopp på Tverlandet (like ved Bodø) før overfarten på Vestfjorden.  Og der lura eg meg sjølvsagt til å bli med på ein trimtur i marka - i området Høgåsen.  Kaldt og regn - men vindstille.  Så vi fekk ein god og frisk og solid trimtur. 

 

Her var det også kart og skilt og merke å gå etter:  

 

 

 

Joggetur baksida

Eg og Ingeborg har nå kome skikkeleg inn i «jogge-modus».  Vi har allereie meldt oss på Eremitageløbet som gå i park utanfor København i oktober og er på 13,3 km.  Og da må vi prøve å halde joggeturane ved like framover.  For vi veit akkurat kor langt og tøft løpet er etter fleire års deltaking.  

 

Tur/retur hengebrua - Kvam skulle vere ca 9 km - og det gjekk jo greitt i dag.  Tempoet dabbar nok litt for kvart år - men det skulle berre mangle om det ikkje gjer det også da.  Pensjonistane blir jo berre eldre og eldre for kvar tur... 

 

Her har Ingeborg fått opp dampen - som vi ser:  

 

Litt kei bør ein jo vere etter turen:

Morgonkaffe i Gapahuken i Grindberga i pøsande regnver

I dag tidleg skremte Yr oss med melding om kraftig regn og også fare for torden.  Men ingen ting skulle stoppe oss.  Så litt over kl 8 i dag stabba eg og Solvor og Ragna oss fram oppover Grindberga.  For annonsert morgonkaffe i Gapahuken skulle det bli - åkkesom.  Kl 9 var vi difor på plass under tak med nesten rykande fersk kringle og kaffe og juice i ryggsekkane.  

 

Da var det berre å sitte ned og la morgonstunda oppi Grindberga sige inn over oss.  Storinnrykk venta vi iallfall ikkje i dette veret da regnet også tiltok kraftig i styrke.  Vi rekna difor sterkt med at det ville bli nok kringle og kaffe på oss tre desse to timane i Gapahuken.  Men faktisk dukka det opp tre til:  Åse, Ole Christian og Solveig viste seg tøffe nok til å trosse veret.  Så da vart det seks av oss som hadde det triveleg saman og lytta til regnet som piska mot taket.  Kl 11 var nedbøren stort sett over - og det var morgonstunda også. 

 

Slik er det - veret ser det nok ut til av det er andre enn oss som styrer over.  Og kanskje har vi ikkje fortent betre...?  Men ingen kunne hindre at vi hadde to trivelige timar saman i huken.  Så ingen av oss angra på turen - trur eg...  

 

Her har vi det godt mens regnet høljar ned utanfor: 

 

Da gjer vi oss klare til heimturen:

 

Gratulasjonar til ein supersprek 80-åring

Ikkje til å tru - men i dag fyller altså Olaf 80 år!  Sprekare 80-åring skal ein i beste fall leite lenge etter...  

Tidligare primus motor i Tormod Skilag i både ein og to mannsaldrar og sjølvsagt for lengst æresmedlem i laget vårt.  Den seinare tid har han vore veldig engasjert for å ta vare på vår nære natur og av stiprosjekt i området gjennom Sorperoa Friluftsgruppe.  Det har vore rydding og merking og laging av både gapahuker og infotavlar og kart - og eg veit ikkje kva...  Lange og bratte dagsturar med både motorsag og anna tungt utstyr på ryggen.  Her går det unna !  

I dag er det feiring på verandaen - viss han klarer å sitte rolig nokre timar da.  Det spørs.... 

Gratulerer !

Morgonkaffe i Gapahuken f.k. søndag

Søndagsmorgon kl 9-11 vil det bli servert kaffe og fersk kringle (forhåpentlegvis) i Gapahuken i Grindberga.  Saft for ungane. 

 

Vi håper at fleire også i år vil leggje morgonturen hit sjølv om det i år ikkje er tur-o-post her.  Værmeldinga til Yr ser dessverre akkurat nå ikkje bra ut for søndagen.  Men vi kan vere under tak så servering blir det - åkkesom...

 

Frå morgonturen på same tid i fjor: 

 

 

Tur-o-sesongen har starta

Første tur-o-tur for sesongen i går kveld.  Iallfall når eg ser bort frå bistand med utlegging av nokre fjellpostar. 

Veret klarna opp utover eftan og vart rett så flott.  Solvor hadde eg med som ekspert og følgje.  Det bidrog nok til at vi denne gongen gjekk bortimot direkte på alle de seks postane på Skårslåhaugen-kartet.  Ingen bom altså...

Og da brukte vi ca 2 timar på rundturen i fint og stort sett lett framkommeleg terreng.  Råd:  Husk på å ta med myggolje på turen - det vil du ikkje angre på !

Her stemplar Solvor siste post ved ein stein nedafor Solli (post 36):

Brå start på dagen

Bråvakna halv seks i dag.  Ikkje av det frykta tordenskrellet - men av veldig nær rauting !!  Full fart opp av senga og ut i glaset.  Rett nedanfor stod verdas største okse og nesten kjæla med Ignis'en.  Etter kvart rusla den inn i hagen og mot gjerdet og «kommuniserte» litt med kyrne på andre sida.  Laga til «krater» i plenen og åt litt gras innimellom. 

 

Da torde eg omsider å lure meg ut av huset og køyre bilen inn i garasjen.  Veldig spent - men Ignis'en var faktisk utan ei einaste skramme!  

 

Oksen rusla etter kvart rolig rundt huset - brøyta seg fram mellom epletre og bærbuskar og inn på vegen.  Her har den nok gått oppover og vorte geleida inn på rett side av gjerdet att etter kvart.

 

På innsida av glaset følte eg meg trygg:

 

   Men her berre nesten trygg:

Reisebrev frå Kreta - 4: Nok en vandredag

Da kjem siste reisebrevet frå Olaf for denne gongen.  Og da bers det attende til gamlelandet og normale tilstander.  For her har til og med veret og temperaturen gått attende til det normale i dag: 

 

Det nærmer seg slutten på to uker på Kretas sørkyst og dette ble vel den siste vandredagen for denne gang. Sykkel 3-4 tunge kilometer opp til Anidri Village, så en runde uten de store utfordringer på godt merket sti en times tid og sykkel ned til Paleochora igjen. Så noen timer på solsenga i skyggen med lunsj før dagen er gått.

 

GODE PENSJONISTDAGER!!      Mvh. Olaf og Solveig

 

 

 

På Pålslette med panoramautsikt sørover dalen

I dag var eg og Ragna tidleg i trimutstyr.  Eller utstyr og utstyr - varmen gjorde av vi kun hadde på oss shorts og ei tunn t-skjorte.  Ikkje noko behov for å ha med skifte i denne varmen. 

 

Planen var i utgangspunktet Hånåhoppet - men her vart det berre ei kort pause før vi gjekk vidare oppover Hesthaugråket.  I stikrysset gjekk vi til høgre mot vegen til Øvre Søljurusti.  Vi tok vi ein kort stikkar frå stien innom utsiktspunktet Pålslette (sjå bilde).  Her er det panoramautsikt og vi ser laaangt sørover dalen.  Ein veldig plagsam fluesverm tvinga oss likevel til å ta ei kort pause her. 

 

Eg lånte ei lita saks på turen som nå er hengt opp ved Grind for utlån, og eg fjerna ein del kvist og kratt på første del av turen. 

 

Vel heime att i ettermiddag kom faktisk den første regnskura på fleire veker.  Sjølv om det ikkje var store mengder så friska det godt opp lufta.  Vi får håpe at Yr treffer med meldinga i morgon og at det kjem meir regn - men eg kryssar både fingre og tær på at de bommar med sine meldte tordenbyger !! 

 

Her lånte eg saksa som Tormod Skilag nå har hengt opp ved Grind: 

 

Ei eventyrleg flott panoramautsikt sørover dalen på Pålslette:

 

Reisebrev frå Kreta - 3: Vandring på Kreta

Veldig varmt på Kreta forstår vi.  Men etter 2-3 litt normale forsommardagar her oppe i nord så er også vi nå inne i tropevarmen att - sjølv om vi her beveger oss på «rett» side av 30-talet.  Frå Olaf: 

Hei Sorperoa 

P.g.a. varmen har vi vært lite motiverte for å legge ut på lengre turer.  Tempen har stort sett vært 30 -  40 og litt i overkant midt på dagen. Det har derfor blitt kortere turer,  1 - 2 timer før morgenbad og frokost. I går ble det den vanlige turen fra Azogires til Anidri.  Men her er det en gledelig utvikling på gang, det ryddes for kaktus og merkes stadig flere stier i nærområdet. Vår gamle kjenning, Lucky Kokutsakis oppe i Azogires er en skikkelig pådriver. Stien opp til det Ottomanske fortet på en fjelltopp oppom byen er vist ryddet og merket, turen fra Spaniakos likeens og  sti nedover langs elva til Anidri er de i gang med. Så her blir det mye å glede seg til høstturen.

Og finværet fortsetter, men det gjør det visst hjemme også? 

Mvh Olaf og Solveig

 

Rydding og merking av stiane held fram

Da er Kudalen rydda og nymerka.  Og gamle plastbånd skal vere fjerna.  Nyinnkjøpte handsager og sakser gjorde susen for damene. 

Det var ikkje noko trefall her så vi slapp å gå laus på store trestammar.  Men mykje småkratt og greiner langs stien er nå ein saga blott, og stien bør vere veldig grei å gå.  Det bør også vere lett å finne fram da Tove i kveld merka stien. 

Nå er det ei blanding av raude og blåe merke/maling på stiane rundt i nærområdet.  Kudalen er nå knall raud.  

Tre timar av kvelden gjekk med til styrketrening i Kudalen.  Myggen var intens - men det var vi også...  Etterpå var det godstolen og Bislett Games. 

Her heng Tove opp nytt merke: 

Og eg brukar saga til styrketrening på ei lita furu:

Solskinnstur frå Sletten til Teigsetra

Utover måndagen kom vi så til de grader ned på jorda att.  Frå tropevarme til normal forsommartemperatur.  Og vi kjente den iskalde vinden som bortimot gjekk gjennom marg og bein.  I dag tidleg viste gradestokken 4-talet.  Men nå er vinden borte og temperaturen er på god veg oppover att.  Akkurat passeleg utetemperatur for meg i dag.  Og får Yr rett så går vi inn i ei ny varm periode.  Får iallfall håpe at det ikkje blir riktig så varmt som førre varmperiode..... 

 

Litt ute av form - men likevel vart eg med Ingeborg/Tove på tur til Teigsetra frå Sletten.  Eg og Ingeborg jogga likegodt nordover baksidevegen før stien starta ved hengebrua. 

 

Det vart ein tung tur på meg - tung i pusten og stiv i føtene.  Men opp kom også eg i bra form.  Er ein sta nok så går det meste ser det ut til...  Tove og Ingeborg i front hadde nok ein lett tur - for baktroppen høyrte konversasjonen som gjekk veldig lett i front oppover brattbakkane.  Og av og til stoppa de opp for å få med seg baktroppen.

 

Nå er stien/vegen rydda og merka og enkel å gå og finne fram i.  Det er berre å håpe at fleire går denne gamle setervegen i sommar slik at den ikkje på nytt veks heilt igjen av brennesle og annan buskas.  

 

Her er joggeturen unnagjort - ein tydelegvis allereie veldig sliten - og ein gler seg til å starte på brattbakkane: 

 

Her er fronten i gang: 

 

Ei kort drikkepause undervegs: 

 

På setra - herleg avslapping i solveggen før retur nedover Øldalen:

 

Reisebrev frå Kreta - 2: Ny rute til Vigles

Olaf og Solveig ferierer i sørligare strøk.  Og nå kan vi iallfall seie at det også er i varmare strøk.  For de siste to dagane har vi her i nord kome litt ned på jorda att sjølv om finveret held seg også her.  Frå Olaf:

 

Det ryddes og merkes stadig flere turer i omegn. I fjor ble det ryddet og merket en ny rute opp til nederste toppen på Vigles. Ca. en og en halv time og 300 høydemeter, passe morgentur før bading og frokost.

 

Fortsatt i varmeste laget,  ca 30 på morgenen og opp mot 40 på ettermiddagen, men fin badetemperatur i havet. Koser oss. 

 

Mvh. Olaf og Solveig

 

Sand seter fekk nytt besøk i dag

Svein slit med eit vondt kne.  Da var det enkelt å få "lurt" han med til Vollsdammen for ein gåtur på trygg og forholdsvis flat veg.  Eg nytta da sjølvsagt anledninga til å få meg ein joggetur forbi Sand seter.  Enda tidleg på dagen og ein lett bris gjorde at det vart ein veldig god tur på meg før det vart for varmt til trim. 

 

Det stod nokre bilar på P-plassen, men vi møtte totalt kun tre personar på turen.  Og på badeplassen på andre sida av Vollsdammen var det heilt tomt.  Kanskje litt tidleg på dagen....

 

Da fekk eg unnagjort litt over 8 km i eit slags joggetempo før sola også denne dagen overtok kommandoen, og skyggesida vart min opphaldsstad resten av dagen.

 

Akkurat nå (kl 20:30) viser gradestokken her 23,2 grader..  Og varm nordavind !   Men frå i morgon skal det iflg Yr bli litt svalare.  Det blir veldig godt spør du meg - berre ikkje nordavinden blir for sterk så...   Da bestiller eg også litt regn - takk.  Utan tordenbyger.

 

Eg hadde med eigen fotograf i dag - her passerer eg bekken på slutten av joggeturen.  Fin stil - eller...?:

I går gjekk turen over Lågen

Trimgjengen er morgonfuglar.  Og bra er det i disse tropedagar.  For etter ei sval natt med temperatur ned mot 12 grader så fekk vi i går ein perfekt trimtur da startskotet gjekk allereie før kl 9.  Dette flotte veret - som ikkje ser ut til å ha nokon ende - er så spesielt at eg kan iallfall ikkje huske noko som liknar ein gong så tidleg på sommaren. 

 

Denne gongen tok vi først sykkelen fatt til Bøygen før vi starta gåturen oppover på stien mot Einlia.  Etter ein pust i bakken oppfor Einlia gjekk vi vidare Kløvdalen til Dalstjønn.  I Kløvdalen var det framleis skygge og svalt.  Vi unna oss ein god pust i bakken ved tjønna før sola fekk for godt tak på temperaturen.  Retur same veg.

 

Morgonturen var unnagjort allereie til kl 11.  Herleg tur - kort fortalt!  For betre kan den umogleg bli - spør du meg...  

 

Ein pust i skyggen oppfor Einlia:  

 

Ved tjønna nyta vi finveret i fullt monn: 

 

 

Reisebrev frå Kreta - 1

Reisebrev frå Kreta følgjer.  Det er visst varmt og flott ver.  Men akkurat denne gongen konkurrerer vi her oppe i nord greitt med Kreta-veret - ser det ut til.  Frå Olaf:

 

Da er vi godt i gang med både fjellturer, bading og late ettermiddager på badestranda. En ny og fin totimers tur var ryddet for kaktuskratt og godt  merket.  Torill og Erik er kommet noen dager før oss og i går gikk vi første turen og flere blir det vel framover. Koser oss som vanlig, 25 - 30 grader sol og litt vind.  

 

Mvh Olaf og Solveig

 

 

Grind - Hånåhoppet - Hesthaugtjønna - Nedre Søljurusti - Grind

Varmen tek nesten knekken på oss.  Iallfall på meg.  I dag har det for ein stor del vore skyer på himmelen, men gradestokken kraup likevel lenger og lenger oppover utover dagen.  Stoppa gjorde den først når den nærma seg 27.  Og i helga er det meldt enda varmare...  

Morgontur med start kl 9 på meg ogTove.  Ragna vart også med eit stykke.  Oppover Hesthaugråket fram til vi la inn ein stopp på Hånåhoppet.  Turen gjekk vidare forbi Hesthaugtjønna og til Nedre Søljurusti og ned att til Grind.  Vi smårydda litt etter stien - og tok med oss plast som enda hang att i trea.  I tillegg hengte Tove opp nokre fleire raude årer langs stien.  Så nå blir det ei blanding av blå maling til Sorpera friluftsgruppe og raude årer til Tormod Skilag på stiane.  Greitt nok med litt variasjon...  

Kanskje skal eg kombinere fargane og merke Teigseterstien frå Øldalen med fiolett farge?  Vi får sjå.... 

Raud og blå merking av stiane:

Krysset oppfor Hånåhoppet - litt rydding langs stien:

Og nedfor Nedre Søljurusti har det kome opp 2 informasjonstavler - her ved Dansarsvaet:

Siste trimturen i vår

Den unike tropevarmen i mai ser ut til å ha festa eit solid grep.  Men sjølv om det har vore bortimot 30 grader dag etter dag etter dag så har vi enda forholdsvis svale netter.  F.eks grytidleg i dag var temperaturen nede i 11-12 grader.  

 

Så dersom ein er nokonlude morgonfugl og bestemmer over dagane så kan ein enkelt få seg ein god trimtur før varmen tek heilt over kommandoen.  Eg fekk meg difor ein god formiddagstur i dag til Gapahuken og Hånåhoppet.  Sola gøymte seg delvis bak skydekket på turen.  Likevel viste gradestokken på Gapahuken 26 og på Hånåhoppet 24.  Heilt utruleg! 

 

I dag har vi siste vårdagen - først i morgon overtek sommaren.  Kor skal dette ende...

 

Sveitt og godt fornøgd med tilværelsen på Hånåhoppet i dag:

 

"Blir det varmere nå så ...."

 "Blir det varmere nå så drar jeg til syden - selv om det er 45 år sea sist!"  Dette sitatet las eg på facebook nå i dag.  Sidan det er meldt om enda varmare ver i morgon så reknar eg med at det omsider ligg an til ein ny sydentur.

For veret vi har hatt og framleis har i mai er unormalt.  Vi slår sørligare breddegrader ned i støvlane dag eg dag - veke etter veke.  Dette veret ser ikkje ut til nokon ende tek. 

I efta rømte vi til fjells.  På Høvringen var det også sydentemperatur - 25 grader og vindstille kl 19.  Ikkje til å tru så høgt til fjells.  For vi er jo framleis inne i vårmånaden.  

Her "blinkar" Formokampen i det fjerne i kveld:

Stimerking i Teigkampen

Olaf nærmar seg raskt 80 år, men han er i meir enn full aktivitet og langt sprekare enn de aller fleste av oss.  Nå har han nok bestemt seg for at det skal bli ein grei og tydeleg sti i Teigkampen.  Utan bruk av plastbånd...  Og med Olaf er det gjerne slik:  Som tenkt - så gjort.  Itteno knussel der i gården !  Så nå blir gjerne min neste langtur denne runda - trur eg... 

 

Frå Olaf: 

 

Det har vært mange henvendelser fra personer som har vansker med å finne fram på denne runden. Teigkampen er et spennende men et tøft terreng, det kan være direkte risiko om en går feil. Snarveien om Kleiva er ikke merket og tatt bort på kartet p.g.a. rasfare.

 

Sti nr. 6, 7 og 8, på Turkart Sorperoa, (se flyfoto med GPS logg), er ryddet og nymerket. Fra Dokka til Skoekampsetra, videre til toppen av Teigkampen, ned igjen til Bjørnsonprofilen, Teigsetra og ned til Sletta. Avstikkerne til kaldvasskilda på Skoekampsetra og ned til den falne kjempen Storgrana ved Teigsetra er også nymerket.

 

 

Alle plastbanda er tatt ned, at det har vært et dårlig alternativ for merking er en ting, langt verre er det at mange av banda har umiskjennelig spor av at de har vært tygd på og kanskje spist av hjortevilt og beitende bufe. Det ble to fulle plastposer med gamle merkeband på runden.

 

 

Som merking er brukt lyseblå maling, kode 1040B. Dette er anbefalt i Merkehåndboka  og bestemt av DNT, Friluftrådenes Landsforbund og Innovasjon Norge. For det meste er det malt på steiner i stien, i mangel av steiner, på trer, og det er viktig at vi også følger vedtatt merkepraksis som brukes andre steder.

 

 

 

God tur til alle som vil ta hele runden med 750 høydemeter eller noen av de fine turmåla i Teigkampen T/R.

                              

                     Mvh  Olaf

Lang og fin tur med tur-o-post til Ruten

I dag vart tur-o-posten som ein nok i vil bruke lengst tid på å finne hengt opp.  Eller hengt opp - og hengt opp...  Det var ikkje mykje å henge i på Ruten (1516 moh) - men det var nok steinar å surre posten fast i.   

 

Eit aldeles nydeleg ver også denne mai-dagen så da vart det ein langtur på trioen Tove, Ragna og underteikna.  Først biltur til Tjyrubua før vi tok føtene fatt.  Første stopp var Håkon 7. hytte som i dag fekk sin tur-o-post for sommaren.  Etterpå vandra trioen vidare oppover til Ruten.  Litt snø låg enda nokre få stader - men det nærmar seg heilt bart nå.  Utruleg - men hytteboka i Håkon 7.hytte viser at det så seint som 20. mai hadde vore skituristar der.  Gjekk de på snø tru...?  

 

Matpakke og drikke fekk fart på seg i dag.  Og på denne turen er det enkelt å få tak i drikke da vi passerer bekken fleire stader.  Turen tok brutto 5-6 timar inkl 2-3 gode pausar.  Total stigning ca 600 m - men berre heilt på slutten var det bratt. 

 

Sigen etter turen - men det tåler vi nok veldig godt. 

 

Her har vi ein liten rast ved Håkon 7. hytte på oppovertur: 

 

Vidare oppover - Heidalsmuen og Saukampen i det fjerne bak oss: 

 

Tove og Ragna fester tur-o-posten til ein solid stein på Ruten: 

 

 

Nedanfor Ruten har vi matpause: 

 

Og her har vi lagt Ruten bak oss på heimturen:

Ryddet i Teigkampen

Olaf har nå rydda oppover til Teigkampen forbi Skoekampsetra.  Og nå er det også klar bane til Teigsetra både frå Øldalen og frå Sletten (baksida ved hengebrua).  Da er det berre å ikle seg trimutstyr - med mat og drikke i sekken - og legge i veg i finveret vi nå har. 

 

Siste melding frå Olaf før han og Solveig nå reiser sørover til varmare (??) strøk:

 

Da er råk nr. 6, 7, 8, og 9 i Teigkampen rydda.  Det vi si opp fra Bergum til Skoekampsetra, over toppen til Bjørnsonprofilen og ned til Teigsetra og videre ned til Sletten og Kleivene.

 

Og det har vært litt av en jobb, men mye nedfall og 750 høydemeter og god sommervarme har det blitt mange timer med motorsag og hagesaks. Stor takk til Arne Skuterud og Reidun og Svein for stor innsats for at andre turgåere skal ha en ryddig vei å gå.

 

Og OBS. Sprekken ytterst på Bjørnsonprofilen utvider seg stadig så gå ikke ut på ytterste kanten.

 

Snarveien fra Bergum og opp Kleiva er kuttet ut på kartet p.g.a. rasfare. Det gikk noen mindre ras der i påsketider og steiner fra ras i fjor ligger i veien like før jordet i Øvre Bergum.

 

Men dette er en kjempetur, regn med 4-6 timer og det er 3 bokkasser med gjestebøker og 2 infotavler med seterhistorie. Godt og kaldt drikkevatn er det i kjelda ca. 100 meter nord for infotavla i Skoekampsetra.

 

GOD TUR.           Mvh. Olaf

 

 

 

 

 

 

Brennesle og såre hender....

Til info - lagt inn morgonen etter innlegget under: 

Eg las kjerringråd og smurte tannkrem på hendene mine.  Det var reine vidundermedisinen - og hendene vart bortimot heilt smertefrie og fungerer nå greitt.  Og eg fekk ei god natt søvn.  Ikkje til å tru !!

 

I kveld har eg såre hender - mildt sagt.  Nå veit eg iallfall korleis det kjennes når ein kjemper mot haugevis av brennesle utan hanskar.  

Historien er som følgjer:  Svein skulle ta rydding med motorsag oppover frå Sletten mot Teigsetra i dag.  Eg slengte meg med med ei lita saks og skulle ta småkrattet oppover.  Men så vart eg så «forbanna» på den helvetes brennesla som allereie begynner å få eit skikkeleg overtak langs stien mange stader.  Svein gjekk foran med hanskene mine i sekken - og eg nådde han aldri att før vi skulle snu....

Vi som ferdes oppover her utover sommaren veit at det ville blitt nesten uframkommeleg av brennesle mange stader.  Trefall er ein ting - men jammen er brennesle ein annan viktig ting å få kontroll over for at nokon skal orke å ta turen her.   Vi snudde godt over halvvegs da visstnok Olaf m.fl har rydda frå Teigsetra og nedover (og det redda nok hendene mine i dag.....).  Om også de har brydd seg om brennesla vil vi snart merke..... 

 

Langveisfarande besøk på Teigsetra

Eg fekk nyss om at Anne Kari Haugalien med følgje har vore på Teigsetra i pinse og ba om at ho kunne skrive nokre ord om turen.  Ho hadde teke kun eit bilde (sjå under) på turen.

 

Frå Anne Kari:

 

1.pinsedag var det klart for årets fyrste tur til Teigsetra. Eldste bror min og kona hans, som bur på Jæren, lurte på om eg ville ta dei med opp på setra.  Dei hadde høyrt så mykje om denne plassen, men aldri vore der.  

 

Vi gjekk frå Kleivom, og råket var tørt og fint oppover. Snømengda som kom i vinter har øydelagd mykje skog, men gode krefter har rydda råket opp til setra, så det var ingen vanskar med å ta seg fram. Svein Solberg satt på dørhella da vi kom fram til setra. Han hadde med motorsag, og var den som hadde rydda råket så fint. Han ville rydde enda meir på tur ned att, så langt bensinen på saga rakk.

 

Etter ein god rast på setra bestemte vi oss for å gå opp til Bjørnsonprofilen, men ga opp etter ei stund. Høgdeskrekken min slo inn for fullt, og det vart i brattaste laget for både meg og følgjet mitt. Men der vi snudde fann vi tysbast, ei plante eg ikkje har sett før. Blomstra gjorde ho og.  Orm såg vi ikkje denne dagen, og det passa meg bra, da det absolutt ikkje er blant favorittdyra mine!

 

 

       ----------------------------------------------------

I dag tidleg var den faste trimgjengen i siget att oppover til favorittplassen vår.  Det var nå gått godt over ein månad sidan førre tur (den gongen i djup nysnø 11.4) så det var jammen på høg tid. 

 

Tove hadde med både kaffe og biteti til oss alle på turen.  Så denne gongen hadde vi god tid og kosa vi oss rett så lenge på setra.  

 

Vi tok sjansen på at ormen ville halde seg borte - og slengte oss ned i graset og på steinheller:


Tur-o-postane finn sin plass

Opphenging av tur-o-postar held fram i stort tempo.  Eller i så stort vi orkar nå i denne varmen da... 

Tove var ein svipptur til Vollsdammen i går og hengte opp ein ny post.  Og som bildet under viser så er dette eit veldig flott område - barnevennleg og lett og kort å komme fram til både til fots og med sykkel.  

Ny tur-o-sesong nærmar seg

Tur-o-sesongen nærmar seg med stormsteg.  Og postane kan jo ikkje ligge på same stad kvart år.  Så da får også eg anledning til å gå på litt andre trakter enn det «normale» for meg. 

 

I dag fekk Solvor og eg på plass to fjellpostar.  Først Kongslikampen - etterpå kjørte vi til Voll og fekk hengt opp posten ved Kvitbergstjønna.  Så vi kjem nærmare og nærmare totalt 56 postar som vel er talet på postar også i år. 

 

Tove har nok god kontroll over utplasseringane i år også går eg ut frå.  Eg heng berre med som medhjelpar.  Og i disse utrulig flotte mai-dagane er denne jobben ein fryd å ha. 

 

Her er vi på Kongslikampen - og Solvor nyter utsikta: 

 

Posten ved tjønna heng nok nå trygt til i haust: 

 

Etterpå har damene fortent kaffe og rast ved Vollsdammen:

Les mer i arkivet » Juni 2018 » Mai 2018 » April 2018
Reidun Magny Solberg

Reidun Magny Solberg

68, Nord-Fron

Kategorier

Arkiv

Siste innlegg

Siste kommentarer

Lenker